Idea narodziła się się gdzieś w październiku/listopadzie. Pani Marta Kubaty z fundacji „Niebieska Pracownia” zaprosiła kilka pozytywnych osób, w tym mnie, na spotkanie i przedstawiła ideę zorganizowania Niebieskiego Marszu na znak solidarności z osobami atypowymi. Ponieważ to 2 kwietnia jest Światowym Dniem Świadomości Autyzmu, pierwotnie myślała właśnie o tym terminie. Wtedy rzuciłam propozycję zorganizowania czegoś większego: „Zróbmy Tydzień Świadomości Autyzmu!”. Po pierwszych nieśmiałych wątpliwościach propozycja została zaakceptowana, a idea nabrała kształtu. Będą warsztaty dla dzieci, wydarzenia, panel dyskusyjny dla rodziców i nauczycieli i oczywiście Błękitny Marsz. Kiedy zbierze się grupa kobiet przekonanych, że to co chcą zrobić, ma głęboki sens, wtedy nie ma już przeszkód. A tak właśnie stało się w tym przypadku. Panie: Marta Kubaty („Niebieska Pracownia”), Kinga Gibadło – dyrektorka Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Zabierzowie i szefowa Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, Anna Korzonek – pedagog ze Szkoły Podstawowej im. Janusza Korczaka w Zabierzowie, i ja przystąpiłyśmy do pracy koncepcyjnej, która wyraźnie przyśpieszyła na wiosnę. Wtedy do partnerowania wydarzeniu zaprosiłyśmy dyrektorkę GZEAS Ewelinę Szlachtę, Katarzynę Starowicz i Aleksandrę Małek z Samorządowego Centrum Kultury i Promocji Gminy Zabierzów, a swoim patronatem objęła wydarzenie wójt Dorota Kęsek.

Spotkanie z dyrektorami szkół z terenu gminy było totalną porażką; nie potrafili albo nie chcieli załapać idei, bo – przynajmniej niektórzy – uważali, że to podważanie ich działań na co dzień i wchodzenie w ich kompetencje. No cóż, nie było to naszym zamiarem i mimo życzliwości dyrektorek GZEAS i Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej spotkanie zakończyło się niepowodzeniem. Bywa i tak. Jednak niezrażone i przekonane o wartości projektu ciągnęłyśmy go dalej.
Przede wszystkim ogromnym wsparciem okazało się SCKiPGZ, które podjęło się organizacji konkursu plastycznego dla uczniów ze szkół na terenie gminy. Konkurs, a raczej liczba prac na niego przesłana, przerosły nasze najśmielsze oczekiwania. Przy czym nie tylko ilość prac była dla nas zaskoczeniem, ale i ich poziom – zarówno artystyczny, jak i kreatywnego myślenia.

Zbliżał się termin panelu dyskusyjnego dla rodziców i nauczycieli, który miała poprzedzić projekcja filmu „ŚUBUK”, opartego na wydarzeniach autentycznych, a traktującego o walce matki o swojego autystycznego syna. Pozyskałyśmy ciekawych panelistów, pozyskałyśmy operatora, pani Marta Kubaty pozyskała ekipę, która miała nakręcić relację filmową z wydarzenia. No i sponsorów nagród w konkursie plastycznym, bo absolutnie nie można ich pomijać.

Tymczasem prognozy pogody były co najmniej niepokojące i trzeba było przemodelować wydarzenie. Paradoksalnie okazało się to strzałem w dziesiątkę. I tak, zarówno Błękitny Marsz, wręczanie nagród w konkursie plastycznym, jak i projekcja filmu i panel dyskusyjny po nim odbyły się w jednym dniu, a że był to dzień sesji Rady Gminy Zabierzów, miałam okazję zachęcić radnych do wzięcia udziału w wydarzeniu lub chociażby wsparcia idei poprzez przypięcie przypinki z jego logotypem. Część radnych to zrobiła, część nie, ale nie bądźmy drobiazgowi – nie każdy czuje te klimaty.

Ponieważ sesja Rady trwała dość długo, musiałam z niej wyjść wcześniej, żeby wziąć udział w wydarzeniu i, dalibóg, nie żałuję! Na starcie marszu były dzieci i młodzież, nauczyciele, rodzice, radni, harcerze… co w sytuacji padającego deszczu było jednak pewnym poświęceniem. Uczestnicy Błękitnego Marszu przemaszerowali spod Urzędu Gminy do siedziby SCKiPGZ, a tam odbyło się wręczanie bardzo okazałych nagród w konkursie plastycznym. Przepiękną wystawę tychże prac w przeddzień wydarzenia przygotowali harcerze z 25 Związku Drużyn „Ostoja” im. Olgi Małkowskiej z Balic pod przewodnictwem druhny Kingi Gibadło – kawał porządnej roboty! Harcerze uczestniczyli też tłumnie w Błękitnym Marszu, za co serdecznie im dziękuję. Ich instruktorzy uczestniczyli w panelu dyskusyjnym.

Podsumowaniem I Dni Świadomości Atypowości w Gminie Zabierzów była projekcja filmu „ŚUBUK”, niełatwego, poruszającego serce i targającego emocjami, a po niej panel dyskusyjny. Dobór panelistów był znakomity; byli nimi terapeuci pracujący z osobami atypowymi, pedagożki i psycholożki pracujące z takimi dziećmi, i dwie mamy dorosłych już dzieci atypowych. Edward Bolak, Alina Perzanowska (twórczyni Farmy Życia z Więckowic), Anna Korzonek, Kinga Gibadło i – skromnie – ja. Skala poruszonych problemów była ogromna – od rozpoznania atypowości w jak najmłodszym wieku, poprzez wychowanie i terapię osób atypowych, po atypowość w dorosłym życiu. Jak to pięknie napisała pani Marta: ” (…) rodziny, którym na co dzień towarzyszy autyzm – istnieją (…). Żyją. Funkcjonują. Pracują na sukcesy. Poszukują rozwiązań. Wysłuchują przykrych słów. Walczą. Płaczą. Tęsknią. Czują. Są. Oni po prostu są tuż obok nas. Czasami bardzo blisko. Być może to właśnie to „niegrzeczne dziecko sąsiadów”, albo tamto, co „mogłoby już zacząć mówić”, albo tamten „taki duży chłopak, a chodzi z misiem”. Być może to właśnie ci rodzice, którzy jako pierwsi wychodzą z rodzinnych imprez, a na niektórych po prostu się nie pojawiają. Być może to właśnie ci, których już dawno nie widziałeś, nie widziałaś – bo zawsze mają jakąś wymówkę, a w rzeczywistości zamknęli się w swoim świecie autyzmu i boją się wychylić nos poza swój bezpieczny próg.”
Wspaniała była szczerość panelistów, w tym matek dzieci atypowych. Tu nie byo tajemnic i zawstydzenia, tylko pełna szczerość. Mam wrażenie, że wszyscy uczestnicy tego panelu wynieśli z niego coś dla siebie, że nie było to gadanie dla samego gadania, ale wniosło to konkretną wartość w świadomość osób, które brały w nim czynny i bierny udział.
A na koniec rozmowy w kuluarach, kawa, herbata, ciastka.

Jestem bardzo dumna, że mogłam być częścią tego, jakże potrzebnego i wartościowego, wydarzenia!
A za rok – znowu; tym razem II Dni Świadomości Atypowości w Gminie Zabierzów.